1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

กลิ่นฝนฤดูหนาว 1 – 27 จบ

กลิ่นไอฝนคละคลุ้งลอยละล่องขึ้นมาแตะปลายจมูก เจ้าของลมหายใจสม่ำเสมอสูดเอาความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเข้าไปเต็มปอด ว่ากันว่าไอดินกลิ่นฝนเช่นนี้มักจะตามมาหลังฝนตกหนัก และท้องฟ้าเริ่มฉายความสดใสอีกครั้ง อีกนัยหนึ่งนั้นเป็นสัญญาณเตือนให้มนุษย์เราเตรียมตัวรับมือกับความเปียกปอนที่กำลังจะเคลื่อนตัวมาเยือน ทว่ากลิ่นกรุ่นที่ร่างหนึ่งกำลังสัมผัสได้ ณ ยามนี้ กลับมาพร้อมบรรยากาศแห้งเหือดหนาวจับจิต ไร้เม็ดฝนเย็นชื่นใจ ไม่ว่าจะก่อนหน้า หรือวินาทีต่อไป หยาดน้ำก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยดเม็ดลงมาชโลมร่างกายคนที่อยากพบเจอฤดูฝนจะขาดใจ

หยาดฝนแห้งเหือด กลิ่นฝนหอมกรุ่นพวกนั้นเป็นเพียงแค่สิ่งลวง หลอกล่อให้เขาดีใจ

“ผมได้กลิ่น ได้กลิ่นหอมเย็นชื่นใจของมัน… เชื่อผมสิว่าฝนกำลังจะตก”

“คุณก็รู้ดีอยู่แล้วว่านี่มันฤดูหนาว ฝนไม่มีทางตก มีแต่เราจะหนาวเย็นขึ้นทุกทีเท่านั้น” ลำแขนแกร่งกระชับกอดให้แผ่นหลังที่เล็กกว่าแนบสนิทกับแผงอกมากขึ้น ปลายจมูกโด่งคมสันได้รูปกดลงบนกลุ่มผมของร่างโปร่งบางด้วยความรักใคร่ ลมพัดต่อเนื่องหลายระลอกบนดาดฟ้าสูงบังคับให้เขาต้องหาไออุ่นให้กับตัวเองและคนในอ้อมกอด อีกทั้งพื้นซีเมนต์หยาบกระด้างยังเก็บความเย็นยะเยือกเอาไว้เสียจนสองร่างที่ทิ้งตัวลงนอนอยู่แทบจะสั่นสะท้านไปกับอากาศเย็นเฉียบของฤดูหนาว

“หรือว่าคุณไม่ได้กลิ่น ลองหลับตาเหมือนที่ผมทำดูสิ”

“ผมได้กลิ่น ผมรู้สึกแบบเดียวกับที่คุณรู้สึกได้นั่นแหละ เพียงแต่ผมเลิกหวังไปแล้วว่าจะมีฝนตกลงมาจริง ๆ … สุดท้าย ความหนาวเย็นอาจจะเป็นสิ่งเดียวที่เราจะได้สัมผัสในฤดูนี้”

“ฝนตกในฤดูหนาวเพราะลมมรสุมออกจะบ่อยไป”

“ดูคุณจะอยากให้ฝนตกจังเลยนะ ทำไมถึงชอบมันนักหนา”

“คุณจะถามผมอีกกี่ครั้งครับ ผมว่าผมเคยตอบไปหลายครั้งแล้วนะ”

“ผมจะถามทุกครั้งที่เราเจอกันนั่นแหละ ผมอยากฟังคำตอบเดิมซ้ำ ๆ จะได้รู้ว่าเป้าหมายว่าเรารออะไรอยู่ไง”

“ผมชอบมัน ไม่รู้สิ แค่รู้สึกว่าถ้าฝนตกลงมา อากาศเย็นทรมานแบบนี้คงจะชื่นใจขึ้นมาน่าดู แม้จะเย็นกว่า ทรมานกว่า แต่มันคงจะทำให้เรามีชีวิตชีวาราวกับคืนชีวิตให้เราอีกครั้ง …ไม่รู้สิ ผมคิดว่าเป็นแบบนั้นนะ”

“จริงด้วยสินะครับ” เจ้าของอ้อมกอดออกแรงกระชับเพื่อสร้างไออุ่นให้ทั้งสองร่างอีกครั้ง เรียวมือและแขนที่เล็กกว่าเอื้อมจับแขนของอีกฝ่ายตามไปในทุกทิศทาง ไม่ใช่เพราะเรียกร้องหาสัมผัส แต่เป็นเพราะทั้งคู่ถูกเชื่อมติดกันไว้ด้วยกุญแจมือเหล็กหนาขัดเงา ทว่าสายใยที่แน่นหนายิ่งกว่ากลับเป็นเพียงเสียงหัวใจดวงสองดวงที่ดังก้องพร้องไปกับเสียงสายลม

“ทุกอย่างคงจะดีขึ้นหลังฝนตก เว้นเสียแต่ว่า…” ดวงตากลมเลื่อนลอยมองไปเบื้องหน้า แม้ในระนาบสายตาจะมีเพียงพื้นดาดฟ้าตึกแสนสกปรกและคราบเกรอะกรังไม่พึงประสงค์ อากาศรอบตัวค่ำคืนนี้ย่ำแย่กว่าทุกวัน ยิ่งหนาวกลิ่นฝนที่เขาชอบใจยิ่งชัดเจนขึ้นทุกขณะ

“เว้นเสียแต่ว่าฝนจะหลอกเราเหมือนทุกที” ท้องฟ้ามืดสนิทสีครามเข้ม แม้จะไร้เมฆหมอกแต่ก็ไม่ได้เผยแสงสว่างจากดวงดาวดังที่ฤดูหนาวควรจะเป็น การเคลื่อนไหวบนท้องฟ้านิ่งสนิท มีเพียงดวงจันทร์ที่ยังกลมไม่เต็มรูปส่องแสงลงมาให้รู้ว่าเวลายังดำเนินต่อไปเท่านั้น สองชีวิตตรงนี้ได้แต่รอคอยอย่างมีความหวัง หวังว่าคืนนี้กลิ่นไอฝนจะไม่ทำให้พวกเขาผิดหวังเหมือนอย่างเคย

ตอนที่ 1 – 27+ บทส่งท้าย : http://exe.io/RA8ehttps://stfly.io/eMNlndY

Leave a Reply